Op 11 oktober keert Justin Moore terug met zijn achtste studioalbum This Is My Dirt, uitgebracht via The Valory Music Co. Bekend om zijn authentieke verhalen en trots op zijn countryroots, viert Moore met dit 12-tracks album de schoonheid van eenvoud en het leven in een kleine stad. Het album, geproduceerd door Jeremy Stover, Scott Borchetta en Paul DiGiovanni, is een ode aan familie, country en traditie.

Voor het eerst nam Moore het volledige album live in de studio op met zijn eigen band, wat zorgt voor een rauwe en krachtige energie. Op 40-jarige leeftijd en als vader van vier kinderen, blijft Moore trouw aan zijn roots. Hij eert het leger, viert het plattelandsleven en omarmt de vreugde van familie, terwijl hij zich blijft ontwikkelen als artiest.

Het album opent met het titelnummer This Is My Dirt, een krachtig eerbetoon aan het behouden van je afkomst en erfenis. Het nummer vertelt het verhaal van een familie die weigert hun land te verkopen, met beeldende teksten en typische twangy gitaren die de toon zetten voor de rest van het album. Put a Boot in It is een funky track met een scherpe kritiek op hedendaagse countryartiesten die authenticiteit verruilen voor commercieel succes. Moore benadrukt zijn toewijding aan traditionele countrymuziek met zijn kenmerkende sound en stevige standpunten.

Love Your Hometown en Glad to Be Here brengen Moore's bekende plattelandsliefde naar voren, terwijl het vrolijke Beer Ain't One, met Blake Shelton, voor een luchtige noot zorgt. Vooral Love Your Hometown valt op door zijn slimme twist: het nummer is een brief van de stad aan een inwoner die het leger is ingegaan, vol trots en dankbaarheid.

Samenwerkingen staan centraal op het album, zoals de sterke track Time's Ticking met Dierks Bentley, waarin Moore oproept om het leven te waarderen en te vertragen. Het afsluitende nummer You Know It's Coming is een diepzinnige ballad over de vergankelijkheid van het leven, een thema dat door het hele album speelt.

Met This Is My Dirt bewijst Justin Moore wederom waarom hij al meer dan een decennium een vaste waarde is binnen de new country scene. Het album combineert zuidelijke nostalgie met de wijsheid die met de jaren komt. Hoewel sommige nummers zich bedienen van bekende countrythema's, zijn het de gedurfde nummers zoals The Worst en F Word die het album echt laten schitteren. Moore blijft trouw aan zijn roots, maar blijft zichzelf ook als artiest uitdagen en evolueren.