Julie Roberts werd op 1 februari 1979 geboren in Lancaster (South Carolina) als kind van een muzikale familie en ging ook als kind met haar ouders op toernee. Als jongeling wordt ze die jaren tijdens liefdadigheidsoptredens beïnvloed door de blues, maar haar voornaamste invloeden tot dan zijn Dolly Parton, Barbara Mandrell en Tanya Tucker.

Later verhuisde ze naar Nashville en studeerde ze af aan de Belmont University.

Terwijl ze zichzelf probeert waar te maken in de wereld van de country, nam ze een job aan bij Mercury Records.

Zonder medeweten van haar werkcollega’s trad ze ’s avonds regelmatig op in clubs in Nashville en werkte ze ondertussen ook aan haar stijl.

Ze verzweeg haar muzikaal talent voor haar bazen op het werk, omdat ze vreesde dat ze haar job zou verliezen als haar baas haar passie te weten kwam. Die baas was Luke Lewis, niemand minder dan de voorzitter van de raad van bestuur van Universal Music Group Nashville.

Toch komt haar concertpromotor in contact met haar baas en die stelt enkele nummers voor zonder haar naam te vermelden. Wanneer de platenbaas vraagt haar te ontmoeten, antwoordt haar promotor dat hij haar al lang kent: “ze werkt op het einde van de gang als jouw persoonlijke assistent”, klonk het.

Toen ze de keuze kreeg om een platencontract te tekenen bij haar eigen baas, aarzelde ze geen minuut en diende ze in augustus 2003 haar ontslag in na jaren van optredens in verschillende staten van Amerika.

Haar frisse geluid en haar versmelting van blues en country maakten dat Julie Roberts later vergeleken werd met Faith Hill. Door haar sensuele stem en emotionele nummers heeft ze ook iets van Norah Jones en Bonnie Raitt, waarbij Julie Roberts haar stijl tegelijk radiovriendelijker is en tegelijk opvallend verschilt van het typische geluid van de hitlijsten.

 Haar grote doorbraak realiseert ze met Break down here en in mei 2004 verschijnt haar titelloos debuut, ‘Julie Roberts’.

Sedert 27 juni 2006 is ook ‘Men & Mascara’ verkrijgbaar en daarop toont Julie Roberts zich van haar beste kant met o.m. de single Girl next Door.

Alhoewel country-artiesten meestal niet hun eigen nummers zingen, schreef Julie Roberts – in tegenstelling to haar debuut – van haar 2e album, ‘Men & Mascara’, 4 nummers zelf.

Die nummers en het frisse geluid dat ze daarmee in de countrywereld teweeg brengt zijn veelal trieste nummers die hun oorpsrong vinden in een gebroken hart, vandaar ook haar gelijkenissen met Bonnie Raitt of Shelby Lynn.

Op ‘Men & Mascara’ zijn de meest vrolijke nummers Smile en Too damn young, maar ook die hebben een duidelijke ondertoon. De andere tracks op haar 2e album vertellen over de relaties tussen man en vrouw, waarin ze mannen verwijt dat ze hun partners niet waard zijn. In het titelnummer zingt ze “She was looking for Love, he was looking for Fun”.

Haar stemtimbre leent zich dan ook perfect tot die trieste nummers, waarmee ze zowel een mannelijk als vrouwelijk publiek aanspreekt op zoek naar de enige ware liefde.

Dat veel muziekliefhebbers zich hier aangesproken voelen, is duidelijk aan de Amerikaanse Billboard 200, waar ze als één van de hoogste nieuwkomers meteen binnenkomt op de 25e plaats.