Follow-up interview met Ashley Cooke

Door
Ashley Cooke Ashley Cooke foto Robby Klein

Anderhalf jaar geleden mocht ik, namens newcountry.nl, Ashley Cooke interviewen en tijdens dat gesprek hadden we het o.a. over haar toenmalige debuut EP ‘Already Drank That Beer’ en haar samenwerkingen met artiesten als Brett Young, Luke Bryan en Cole Swindell. Op 1 februari 2024, een dag voor de start van haar allereerste Europe/UK tour, waarin ze het voorprogramma verzorgt van Jordan Davis, had ik de eer om Ashley opnieuw te mogen interviewen. De twee gespreksonderwerpen waren ditmaal haar uitstekende debuutalbum ‘shot in the dark’, dat in juli 2023 verscheen, en haar allereerste Europe/UK tour, die haar op zondag 11 februari 2024, samen met Jordan Davis, naar een uitverkochte Melkweg Amsterdam zal brengen.

 

Follow-up interview met Ashley Cooke

Ashley, dankjewel voor het accepteren van de uitnodiging voor dit follow-up interview. Het is ondertussen reeds anderhalf jaar geleden sinds we elkaar de vorige keer spraken. Hoe heb jij het afgelopen anderhalf jaar beleefd? Wat waren jouw hoogtepunten van het afgelopen anderhalf jaar?

Het is een erg bewogen anderhalf jaar geweest! Ik heb mijn allereerste headliner tour achter de rug, ik heb mijn debuutalbum, dat maar liefst 24 songs bevat, uitgebracht en ik heb getourd met Luke Bryan. Er is zoveel gebeurd. Een erg hectische tijd, maar tegelijkertijd ook een erg leuke tijd.

 

Tijdens ons vorige interview bespraken we jouw debuut EP ‘Already Drank That Beer (Side A)’. Op dat moment was het nog niet duidelijk of de opvolger een ‘Already Drank That Beer (Side B)’ zou worden of een full-length album, dat volledig los zou staan van de EP ‘Already Drank That Beer (Side A)’. Ondertussen kennen we het antwoord op die vraag, want in juli 2023, verscheen jouw debuutalbum ‘shot in the dark’. Waar haalde je de inspiratie voor dat album vandaan?

Op het moment dat we ons vorige interview hadden, had ik werkelijk nog geen idee welke richting mijn volgende project op zou gaan. Toen het duidelijk werd dat het een full-length album zou gaan worden, hebben we online de benaming ‘Side A’ verwijderd van ‘Already Drank That Beer’ en is dat een afgesloten hoofdstuk, een op zichzelf staande EP geworden.

Toen ik die EP uitbracht was ik nog een onafhankelijke artieste. Ik had al wel het idee dat ik meer muziek wilde gaan uitbrengen, maar ik wist nog niet precies hoe dat vorm zou moeten worden gegeven en hoe het zou werken om er met een heel team aan te sleutelen. En toen ik mijn platencontract tekende bij mijn huidige label, ontstond het creatieve proces van een uitdagend en geweldig nieuw project, dat uiteindelijk heeft geresulteerd in het album ‘shot in the dark’. En werd ook al snel het idee voor een ‘Already Drank That Beer (Side B)’ aan de kant geschoven, waardoor ‘Already Drank That Beer’ mijn debuut EP zal blijven en ‘shot in the dark’ mijn debuutalbum.

Heel veel verschillende dingen inspireerden mij om ‘shot in the dark’ te schrijven. Net als heel wat andere artiesten wilde ik mijn levenservaringen tot nu toe in mijn debuutalbum gieten. Er staan 24 songs op dit album en eerlijk gezegd hadden er nog veel meer op kunnen staan. Ik bleef namelijk maar schrijven en heb ongeveer 40 songs bij elkaar geschreven. Na een eerste selectie bleven er nog 30 nummers over, maar dat waren er nog teveel. Uiteindelijk zijn we uitgekomen bij 24 nummers en tussen die songs wilde ik niet meer kiezen en dus bestaat ‘shot in the dark’ uit 24 nummers.

 

Ashley Cooke
Ashley Cooke; foto Robby Klein

 

De titel ‘shot in the dark’ is ook heel bewust gekozen, want ik heb het gevoel dat elke beginnende artiest/artieste een gok waagt, een spong in het diepe neemt, een ‘shot in the dark’, in een poging om zijn/haar carrière te lanceren. Datzelfde geldt trouwens voor elke jongere en jongvolwassene. En daar reken ik mezelf ook nog onder, want ik ben zelf trouwens ook nog maar 26 jaar jong. Wanneer ik naar mezelf kijk en naar hoe mijn leven de afgelopen jaren als twintiger is gelopen, dan is dat zo’n sprong in het diepe, een ‘shot in the dark’, geweest. Je ontdekt wat je leuk vindt en wat je minder leuk vindt, wat je wil worden en wie je wil worden. En om dat te ontdekken, moet je risico’s in het leven durven nemen en jezelf durven openstellen voor heel veel verschillende ervaringen.

De song ‘shot in the dark’ is ook in erg ‘shot in the dark’-achtige omstandigheden ontstaan. Ik was met een aantal mensen op een writer’s retreat een song aan het schrijven voor het album en eigenlijk was dat een song met een totaal andere invalshoek, met een totaal ander concept dan het uiteindelijke eindresultaat, maar het wilde niet echt vlotten met dat nummer. Op de ochtend dat we vanuit het writer’s retreat weer huiswaarts zouden keren, zat ik met mijn co-writer Jordan Minton een koffietje te drinken en we besloten dat het met het nummer, dat we aan het schrijven waren geweest, helemaal niets zou gaan worden. We waren ook aan het praten over andere alledaagse zaken, zoals TikTok, en Jordan zei terloops: misschien kan je een gokje, een ‘shot in the dark’, wagen en een video-opname van een song op TikTok plaatsen. En toen bedacht ik me plots: waarom heeft niemand eigenlijk ooit de uitdrukking ‘shot in the dark’ in een liefdessong gebruikt? Uiteindelijk is de song ‘shot in the dark’ dus eigenlijk totaal onverwacht tot stand gekomen en is het dus een erg symbolische songtitel en tevens titeltrack geworden.

Ik had aanvankelijk een totaal andere naam voor het album in gedachten, maar toen de song ‘shot in the dark’ eenmaal geschreven was, lieten de titel van de song en de hele gedachte achter de song mij niet meer los. ‘shot in the dark’ staat echt symbool voor hoe mijn carrière tot nu toe is gelopen. Ik ben tijdens de pandemie zelf begonnen met het posten van songs en video’s op TikTok, waagde hiermee een klein gokje, een ‘shot in the dark’, en voordat ik het wist had ik maar liefst een miljoen volgers! De titel ‘shot in the dark’ is dan ook echt de albumtitel die perfect weergeeft waar ik op dit moment sta in mijn leven en in mijn carrière.

 

Het album ‘shot in the dark’ is inderdaad een erg uitgebreid album geworden, met maar liefst 24 songs. Welke van de 24 songs is jouw favoriete song?

Dat is een hele lastige vraag en is ook erg afhankelijk van mijn gemoedstoestand op het moment waarop zo’n vraag wordt gesteld. Maar een van mijn favoriete songs van het album is een song die geen single is geweest en (nog) geen media-aandacht heeft gekregen, eigenlijk een ‘verborgen pareltje’: ‘enough to leave’. Een song die mij, om heel veel verschillende redenen, erg dierbaar is en een erg persoonlijk nummer. Het is ongetwijfeld de moeilijkste en meest emotionele song die ik tot nu toe heb geschreven. Waarschijnlijk is het daarom ook een van mijn favoriete nummers van het album, want het gaat over een onderwerp dat ik zelf heb doorgemaakt en dus een song die heel dicht bij mij staat. En na elk concert komt er wel iemand uit het publiek naar me toe om me te laten weten hoezeer hij/zij zichzelf kan vereenzelvigen met die song, hoezeer die song zijn/haar ogen heeft geopend dat hij/zij zich in een uitzichtloze relatie bevindt en hem/haar moed en troost heeft geschonken om zichzelf te bevrijden uit die situatie.

Een andere favoriete song is de twaalfde track op het album, getiteld ‘next to you’. Een song die ik volledig zelf heb geschreven. Die song heb ik geschreven op de ochtend na mijn allereerste optreden in de Grand Ole Opry. Die ochtend werd ik wakker naast een heel speciaal, dierbaar persoon. Ik pakte mijn gitaar, ging aan de keukentafel zitten en die song stond in amper 15 minuten tijd volledig op papier! Het ging zo makkelijk om die song te schrijven. Het was net een gesprek dat op papier werd gezet en alle woorden pasten onmiddellijk perfect in het concept van die song. Een song die voor mij steeds heel dierbaar zal blijven, want het was nooit de bedoeling dat zo’n nummer zou worden geschreven. Maar plots kwam de inspiratie en voor ik het wist werd het een van mijn meest dierbare tracks van het album. Toen de leden van mijn team de song voor het eerst hoorden, zeiden ze onmiddellijk: dat nummer mag niet ontbreken op het album, want het is zo’n cool nummer!

Mijn huidige single ‘your place’ is een radio-hit en staat momenteel in de Top 30 hitlijsten in de US en mag dus zeker niet ontbreken op mijn lijstje van favoriete songs. Er staan gewoon heel veel speciale en dierbare songs op mijn debuutalbum en voor mij was het tijdens het schrijven en maken van het album ook erg belangrijk om niet te focussen op enkel het schrijven van hitgevoelige radio songs, maar op songs die dicht bij mij staan en recht uit het hart zijn geschreven. Toen ik opgroeide waren mijn favoriete songs van andere artiesten, zoals Rascal Flatts en Luke Bryan, immers vaak de ‘verborgen pareltjes’, de zogenaamde ‘deep cuts’ en die wilde ik op mijn debuutalbum ook hebben. Vanuit zakelijk oogpunt wilde ik uiteraard ook songs schrijven die mogelijke hits zouden kunnen worden en ik denk dat ik op ‘shot in the dark’ een mooie balans heb gevonden tussen hits en ‘deep cuts’.

 

Als je mijn albumrecensie van ‘shot in the dark’ op newcountry.nl leest, dan zal je merken dat ‘next to you’ ook een van mijn favoriete nummers van dat album is, uiteraard samen met ‘never til now’, jouw grote hit met Brett Young. Wat ik, als gediplomeerd vertaler, ook erg leuk vind is de manier waarop je met taal speelt in een song als ‘mean girl’, jouw duet met Colbie Caillat.

Dankjewel dat je de tijd hebt genomen om een albumrecensie te schrijven en erg leuk om te horen dat je de taalkundige vondsten op ‘mean girl hebt ontdekt en waardeert. Ik speel namelijk erg graag met taal in mijn songs. Dat is ook het geval op een song als ‘your place’. Mensen hebben het vaak niet eens door, maar wanneer ik op het einde van het refrein ‘it ain’t your place’ zing, dan heb ik het niet alleen over ‘jij hebt hier helemaal niets meer over te zeggen’, maar bedoel ik tegelijkertijd ook ‘want het is jouw (t)huis niet meer’. Echt leuk om te horen dat je de woordspelingen hebt gehoord, want ik hou er van om niet alleen mooi klinkende, maar tegelijkertijd ook intelligente nummers te schrijven.

 

Op ‘shot in the dark’ staan vier samenwerkingen met andere artiesten: ‘see you around’ met Nate Smith, ‘mean girl’ met Colbie Caillat, ‘what are you on fire about’ met Jackson Dean en ‘never til now’ met Brett Young. Van welke van deze vier samenwerkingen heb je het meeste genoten?

Opnieuw een erg moeilijke vraag, want allevier de samenwerkingen waren bijzonder en hebben ook telkens een andere reden waarom de samenwerking zo bijzonder was. Maar tijdens dit interview kies ik voor mijn samenwerking met Colbie Caillat. Ik was al heel lang fan van haar en zij was en is een van mijn grote voorbeelden. Als tiener zong ik haar songs tijdens karaoke avonden, nam covers van haar songs op en ik luisterde ook vaak naar hoe zij haar stem gebruikte toen ik zelf zanglessen volgde en mijn stem probeerde te ontdekken en ontwikkelen. Hoe geweldig Brett, Nate en Jackson ook zijn, toch is Colbie degene die mij het meest mee heeft gevormd en gebracht tot wie ik nu ben. Als je mij drie jaar geleden had gezegd dat ik ooit een duet met Colbie Caillat zou opnemen, dan had ik je voor gek verklaard. En nu is dat toch echt gebeurd! Fantastisch, toch?

 

Ashley Cooke
Ashley Cooke; foto Robby Klein

 

Het is een erg aangenaam gesprek en ik heb eigenlijk nog een aantal vragen die ik je wil stellen, maar krijg net van jouw manager te horen dat er nog slechts een vraag mag worden gesteld. Hierbij dan ook de slotvraag: morgen (2 februari 2024) start jouw allereerste Europe/UK tour, die jou, als support act van Jordan Davis, langs 14 venues in 9 verschillende landen (Denemarken, Noorwegen, Zweden, Duitsland, Zwitserland, Nederland, UK, Schotland en Noord-Ierland) zal brengen. Wat verwacht je van jouw allereerste Europe/UK tour en meer bepaald van jouw optreden in Melkweg Amsterdam op 11 februari 2024?

Vorig jaar heb ik opgetreden tijdens het C2C festival in de UK en toen heb ik voor het eerst ervaren hoe geweldig de Europese en UK fans zijn tijdens concerten. Het publiek is tijdens concerten in de UK en Europa zo attent, zo respectvol en zo lief. Voor mijn gevoel komen ze echt voor de optredende artiest naar een concert. Niets ten nadele van de fans in de US, maar het gevoel is gewoon anders. Zeker wanneer je als support act optreedt in de US, dan krijg je gewoon minder aandacht van het publiek. Je moet er echt hard werken om het publiek te overtuigen en voor je te winnen. Dat vind ik wel een leuke uitdaging en daarom vind ik het ook geweldig om in de US op te treden, want als je hen eenmaal over de streep hebt getrokken, voelt dat als zo’n geweldige overwinning. In Europa en de UK hebben de fans echter hun ‘huiswerk’ gedaan en komen volledig voorbereid naar een concert. Ze kennen het werk van de optredende artiest door en door en kunnen vaak ook de ‘deep cuts’ meezingen en dat is zo gaaf om mee te maken. Het is een hele eer om voor zo’n publiek te mogen optreden. In het Europese gedeelte van de tour sta ik enkel met een gitarist op het podium en

zal ik een akoestische set verzorgen. In de UK sta ik met een full electric band op het podium. Dat worden dus twee heel verschillende belevenissen, zowel voor mij als voor fans die zowel naar optredens in Europa als in de UK komen kijken!

 

LINKS | ASHLEY COOKE
­