Wanneer een Nederlandse countryzanger al ruim 15 jaar in de Verenigde Staten woont en werkt, hij voor de Western Experience als headliner gepland staat én voor een ‘homecoming’ concert in Isala, in z’n thuisstad Rotterdam optreedt, dan strikt NewCountry.nl hem natuurlijk voor een interview. Op een koude winteravond spreek ik Mark Blomsteel met z’n Amerikaanse manager en Nederlandse zakenbehartiger (die toevallig ook z’n vader is) op m’n kantoor in de Wisseloord Studios.
Interview met Mark Blomsteel
Je hebt een nieuwe single uit en een nieuw album. Kan je vertellen hoe het opnameproces in zijn werk is gegaan? Hoe heeft het zich ontwikkeld en hoe is het ontstaan, want je hebt daarvoor al het een en ander aan muziek uitgebracht.
Tijdens de pandemie zijn we begonnen aan de opname van het album in de beroemde Treasure Isle Recorders studio in Nashville. Ik ben voor het eerst eigenlijk zelf weer gaan produceren, dus heb zelf alle songs bij elkaar gezocht en samen met Brandon Epps, die ook de geluidstechnicus is, hebben we het gemaakt. We zijn de muzikanten gaan benaderen en beginnen altijd met Chris Leuzinger. Dat is ook de vaste gitarist die op al mijn albums speelt. We hebben echt de beste muzikanten van Nashville bij elkaar gevonden om het album in te spelen. Ze doen sessies voor onder anderen Garth Brooks, Tim McGraw en Alan Jackson en hebben in twee dagen de muziek gedaan. Daarna ben ik teruggegaan om het in te zingen. Dat kon niet achter elkaar omdat Jason Aldean de studio ook geboekt had.
Waarom heb je ervoor gekozen om dit album in eigen beheer uit te brengen?
Ik vond het op zich wel fijn om alles in eigen hand te houden deze keer. Je hebt de creatieve vrijheid en mag alles zelf bepalen. Zowel de nieuwe single als het album heet ‘On My Way’ en er staan 10 tracks op. De singletrack was al iets ouder en dat is eigenlijk ook de reden dat we voor deze volgorde gekozen hebben. Als je eerst singles uitbrengt en daarna een album, zien de streamingsdiensten zoals Spotify het niet meer als nieuwe muziek.
Hoe heeft jouw Nederlandse afkomst ertoe geleid dat je door country beïnvloed bent. Een muzieksoort die zo geworteld is in de Amerikaanse cultuur?
Dat is heel simpel. Ik denk dat ik eigenlijk de country ingerold ben door de storytelling en dat vind ik heel belangrijk. Onderwerpen waar ik mezelf goed in kan vinden, serieuze topics. Ik ben opgegroeid met de muziek uit de jaren 90 dus daar had je de soft R&B. Natuurlijk een beetje dance en dat vleugje rock country en dan kom je bij mijn muziek uit. Er zitten dus zeker nieuwe stijlen in dus dat hoor je inderdaad ook terug in de nieuwe muziek. Ik vind het altijd leuk en heel belangrijk om afwisselend te blijven. Daarom is er ook geen song hetzelfde op ‘On My Way’.
Zijn er eigenlijk traditionele Nederlandse muzikale elementen of instrumenten te horen in jouw country geluid?
Goh, daar heb ik eigenlijk nooit over nagedacht. Het is niet echt in me opgekomen ook. Nee, ik denk het niet. We doen ons best om het zo internationaal mogelijk te laten klinken. We hebben hard gewerkt en zijn echt wel een eind gekomen sinds ik in 2009 als jong broekie uit Rotterdam, als Nederlander binnenkwam in de VS. Nu is dat niet meer nodig. M’n accent is in de loop van de jaren verdwenen en iedereen denkt: “Nou, hij is Amerikaan.”
Denk je dat het voor het schrijven van liedjes uitmaakt waar je je bevindt; in Nederland of in de States?
Nee, niet echt want het gaat over serieuze onderwerpen, over het leven, over liefde, over allerlei dingen die hier hetzelfde zijn als daar. Wat ik wel heb, is dat ik soms Nederlandse liedjes hoor en dat ik denk: “Daar kan ik wel inspiratie uit halen, ondanks dat ik vroeger eigenlijk heel weinig naar Nederlandstalige muziek luisterde, maar naarmate je meer tijd in Amerika doorbrengt dan ga je dat wel missen op een of andere manier.” Verder het eten, vrienden en familie. En soms, vanwege het tijdverschil, om 6 uur ’s morgens opstaan om Feijenoord te kijken.
Wat er een bepaald moment of ervaring wat jou inspiratie gaf voor het thema of de titel van je nieuwe plaat? Waarom heb je het “On My Way” genoemd?
Omdat ik nog niet aan mijn plafond zit. Dat hoorde ik steeds van de engineers in de studio waar ik nu al jaren mee werk. Die hebben mij in het begin ook als broekie binnen zien komen. Ze zeggen: “Je stem wordt steeds beter en sterker”. Dat is ook de reden van het zelf produceren. Ik ben altijd wel heel erg bescheiden en als er dan een producer voor je zit die gewerkt heeft met de Beach Boys en een beetje autoritair is, dan houdt je dat een beetje tegen. Ik wist gewoon van mezelf: “Ik kan veel meer”, dus ik heb hem gezegd: “Ik wil dat niet meer, ik ga het zelf doen”. Nu kon ik gewoon mijn falset stem veel meer gebruiken waarvan ik weet dat íe gewoon heel sterk is. Ja, je eigen beslissingen maken. Je voelt je vrij.
Hoe reageert het publiek in de Verenigde Staten op je muziek vergeleken met dat in Europa. Merk je verschil in energie of betrokkenheid?
Ja, ik merk wel verschil. Nederland is veel meer een luisterpubliek. Mensen zingen ook wel veel meer mee in Nederland, maar joelen en schreeuwen niet. Het is wel afhankelijk waar je speelt. In Amerika heb je heel veel fairs, festivals, clubs waar mensen gewoon heel veel drinken. Amerikanen gaan ook anders om met hun vlag. Wanneer wij ‘Chicken Fried’ spelen en we zingen ‘I thank God for my life and for the stars and stripes’, en we houden de Amerikaanse vlag omhoog, gaat iedereen uit z’n dak. Dat patriotisme hebben Nederlanders niet.
Is er een bepaald nummer op je nieuwe album dat heel persoonlijk of emotioneel voor je is?
Ik vind het altijd heel lastig om over liedjes te praten. Omdat ik graag wil dat mensen hun eigen verhaal er bij hebben. Als ik mijn verhaal over mijn gevoel ga vertellen, dan is dat wat ík er mee heb. Dit is Mark zijn liedje maar je kan er ook naar luisteren met je eigen gedachten en dat vind ik ook dus veel leuker. Ik wil het nooit in een hokje stoppen.Ik ga heel vaak voor het eindresultaat. Neem bijvoorbeeld een song als ‘Move’ dat een single is geweest. Ik had de demoversie en ik vond ‘m goed. Mijn engineer daarentegen vond het misschien wel de slechtste demo die hij ooit had gehoord. We hebben het toch opgepakt en sausje van verschillende andere muziekstijlen in het arrangement verwerkt. Uiteindelijk waren we allebei super tevreden met de definitieve versie. Dan kijk je elkaar aan en zeg je: “Dat hebben we toch maar mooi geflikt!” Ja, die song is voor mij wel bijzonder.
Wat is de grootste uitdaging die je als Nederlandse artiest in de VS gehad hebt.
Natuurlijk mijn gezichtsvermogen. Dat was wel een beperking, vooral in het begin in Nashville helemaal in mijn eentje. Als je dat allemaal zelf moet doen zonder dat je kan autorijden. Het begon als een langzame carrière daar. Maar ik ben wel snel geaccepteerd en kreeg de bijnaam ’Dutch Boy’. Toen ik daar kwam waren er weinig buitenlanders. Ik had natuurlijk een beetje een accent en dat was allemaal interessant en leuk. Iedereen nodigde me uit en ik mocht overal zo naar binnen. Op een gegeven moment, toen die serie Nashville uitkwam en Taylor Swift groot werd, wilde iedereen er opeens naartoe. Die stad heeft zo'n metamorfose ondergaan in de laatste 10 jaar. De locals vinden het helemaal niks. Het is een echte toeristenstad geworden.
In Nashville zit zoveel talent en dat heb ik nu zelf ook van dichtbij mee mogen maken. Maar dat talent is er hier ook. Er zijn er veel die ik uit mag nodigen bij de Western Experience op zaterdagavond. We gaan een speciale New Country Night doen en Nashville Bar. Samen met andere Nederlanders die ook gewoon proberen om de new country te promoten. Dat vind ik geweldig want vroeger stond ik er eigenlijk alleen voor
Als je kon samenwerken met welke country artiest van dan ook, met wie zou dat dan zijn?
Eigenlijk heb ik nooit echt idolen gehad, weet je. Ik vind gewoon liedjes leuk of albums leuk, maar niet echt een artiest of groep. Ik ben ook niet zo iemand die naar mensen opkijkt. Ik denk dat het wel belangrijk is dat ik altijd gewoon een nuchtere Rotterdammer blijf met beide benen op de grond handelt en gewoon m’n ding doet en ervan geniet.
Mark Blomsteel & Camille Janszen
Mark Blomsteel was het hele weekend van 25 en 26 januari aanwezig op het Western Experience festival en treedt op tijdens het 15th Anniversary Concert Rotterdam to Nashville.
Eén avond vol New Country muziek met steengoeie Nederlandse en Amerikaanse muzikanten in het Isala theater in Capelle a/d IJssel op 30 januari. Zijn nieuwe album en single ‘On My Way’ zijn beschikbaar op alle grote streaming platforms.
