David Gates (geboortenaam - David Ashworth Gates) is een Amerikaanse producer, zanger, toetsenist en songwriter, die in de jaren 70 de band "Bread" leidde.

Tussen 1970 en 1977 had de groep 13 nummers in de Billboard Hot 100.

Over David Gates | Biografie

David Gates werd geboren op 11 december 1940 in Tulsa, Oklahoma, de VS als kind van een pianoleraar en een banddirecteur.

Tegen de tijd dat David Gates zich inschreef aan Tulsa's Will Rogers High School, werd hij bedreven in gitaar, bas, viool en piano.

Tijdens de middelbare school vormde David Gates zijn eerste band, genaamd "The Accents", met andere middelbare schoolmuzikanten. In 1957 brachten ze de 45 "Jo-Baby"/"Lovin' at Night" uit op het platenlabel van Robbins. Tijdens een concert in 1957 steunde de band Chuck Berry, een van de pioniers van de rock-'n-rollmuziek.

Na de middelbare school sloot David Gates een deal met zijn vader - "hij had twee jaar om iets van zichzelf te maken in de muziekbusiness, of hij moest terugkeren naar zijn studie als hoofdvak muziek aan de Universiteit van Oklahoma."

In 1965 bracht David Gates een single uit onder de naam "The Manchesters" op het Vee-Jay label. 

In het daaropvolgende jaar produceerde David Gates 2 singles op A&M Records voor de Amerikaanse zanger Captain Beefheart.

David Gates

Bread

In 1968 richtte David Gates Bread op. De groep bestond uit toetsenist Larry Knechtel, drummer Michael Botts, Robb Royer, James Griffin en hijzelf.

De band tekende bij Elektra, een Amerikaans platenlabel dat eigendom is van Warner Music Group.

In 1969 bracht Bread hun eerste album uit, getiteld "Bread". Het album piekte op nummer 127 op de Billboard 200. In juni 1969 brachten ze de eerste single uit, genaamd "Dismal Day" van het album.

In 1970 brachten ze hun tweede album uit, genaamd "On the Waters".

In 1971 brachten ze een album uit genaamd "Manna".

In het daaropvolgende jaar bracht de groep 'Baby I'm-a Want You' en 'Guitar Man' uit.

De band ging in 1973 uit elkaar. De reden, volgens David:

"We konden gewoon niets schrijven dat de naam 'Bread' waardig was, dus in plaats van onze reputatie aan te tasten, vond ik dat het tijd was om er een dag mee te stoppen."

Op 19 mei 1973 gaf ”Bread” hun laatste concert in het Salt Palace in Salt Lake City, Utah.

In 1976 werden ze kort opnieuw gevormd om "Lost Without Your Love" op te nemen.

Eind 1977 bracht David Gates zijn meest succesvolle single als soloartiest uit, getiteld "The Goodbye Girl". In 1978 piekte de single op nummer 15 in de Billboard Hot 100.

In 1979 bracht David Gates het album uit getiteld "Falling in Love Again". Het album piekte op nummer 46 in de Billboard Hot 100.

In 1981 bracht David Gates 'Take Me Now' uit. Het album piekte op nummer 62.

Veeboerderij

Terwijl hij toerde met "Bread", kocht David Gates een veeboerderij van 1.400 hectare.

Tijdens een interview bekende David:

“Dat was midden jaren 80. De dingen waren min of meer geslonken, waar ik in LA woonde.'

"Ik begon halverwege de jaren 80 een beetje afstand te nemen van het bedrijf en besloot toen, toen mijn kinderen zo goed als volwassen waren en weg waren, ik hier in 1987 fulltime ging wonen."

"Dus ik ben hier al zeven jaar en woon het hele jaar door. En ik hou van de seizoenen - ze zijn best leuk."

In 1994 bracht David Gates nog een album uit, getiteld 'Love Is Always Seventeen'. Het was zijn eerste nieuwe album in 13 jaar.

In 1996 herenigden Knechtel, Botts, Griffin en David "Bread" voor een "25th Anniversary"-tournee door Azië, Europa, Zuid-Afrika en de VS.

Vrouw

In 1958 trouwde David Gates met zijn middelbare schoolliefde, Jo-Rita Gates.

Kinderen

Het echtpaar heeft vier kinderen.