donderdag, 17 oktober 2019 10:37 Door

Introducing Nashville: Country hitmakers verbluffen in Het Zonnehuis

Concertverslag: Introducing Nashville | Zonnehuis Amsterdam 14 oktober 2019

In de bruisende stad Nashville klinkt altijd muziek. Vooral in het hart van de stad, op Broadway, zingen singer-songwriters letterlijk voor hun leven. De verbroedering is groot en veel artiesten zoeken elkaar op om samen te schrijven, te jammen en van elkaar te leren. En dát is precies waar de reizende muzikanten van ‘Introducing Nashville’ ons als publiek van willen laten meegenieten. Feitelijk gezien is het een inspirerend avondje round the campfire met een stel up-and-coming artiesten die puur en rauw vertellen met zelfgeschreven nummers. Op maandag 14 oktober jl. streek ‘Introducing Nashville’ neer in het Amsterdamse Zonnehuis.

 

Eenieder die de country hitlijsten bijhoudt, kreeg ongetwijfeld al lichtelijke kriebels in de buik toen de line-up voor de 2019 editie van ‘Introducing Nashville’ werd bekendgemaakt. Onbekende namen waren niet van de partij: elke artiest van het viertal Rachel Wammack, Danielle Bradbery, Travis Denning en Devin Dawson had al een goede stempel gedrukt op modern country en flink aan de weg getimmerd in de afgelopen jaren. Maar waar deze jonge talenten hun inspiratie vandaan halen welk achterliggend verhaal bij een nummer hoort, dat delen ze in dit bijzondere concept met het publiek. ‘Introducing Nashville’ betekent interactie, ademloos luisteren en entertainment zonder opsmuk.

 

Hannah Mae | Introducing Nashville

 

De avond wordt geopend door de jonge Drentse artieste Hannah Mae. Het 21-jarige meisje stapt met knikkende knietjes het podium op. Ze staat dan ook echt hélemaal alleen in de spotlights: alleen zij en haar gitaar. Haar accent verraadt duidelijk dat ze uit het noorden van Nederland komt. Met haar introductie van zichzelf, die een beetje ongemakkelijk gaat, maakt ze zowel zichzelf als haar publiek warm. Maar als de blondine haar mond opentrekt, dan wordt duidelijk dat ze op de juiste plek staat deze avond. Ogenschijnlijk moeiteloos zingt ze het nummer ‘Little Gracie’, dat ze schreef toen ze tiener was. Een natuurlijke countrysnik omlijst haar stem, welke allesbehalve geforceerd klinkt. Van een Drents accent is niets meer te bekennen.

 

Mensen knikken met hun hoofden, duidelijk verbaasd over het stemgeluid van de Emmense die voluit Hannah Mae Schoonbeek heet. Niet alleen bij het publiek lijkt al snel een vertrouwen in haar geboren, want even later blijkt dat ook Ilse DeLange en Daniël Lohues overtuigd zijn van de kwaliteiten van Hannah Mae. Met z’n drieën legden ze de basis voor het nummer ‘Joanna’, waarmee het publiek van Het Zonnehuis ook kennis mag maken. Met als afsluiter haar single ‘Back to you’, welke is gebruikt voor een reclame van Plus supermarkt en is opgemerkt door onder meer Q-Music en Giel Beelen, zal het publiek zich inmiddels hebben gerealiseerd dat Nederland meer sterke countrystemmen kent dan enkel de namen die regelmatig rondzingen.

 

Hannah Mae | Introducing Nashville

 

Nog geen kwartier nadat Hannah Mae heeft afgezwaaid, komen zonder enige bombarie de vier songwriters waar de avond aan is opgehangen, het podium op gewandeld. Ze nemen plaats op de krukjes en zoeken direct het publiek op. Er wordt oogcontact gemaakt, gezwaaid en Devin neemt het woord. Iedereen is op toerbeurt de host van de avond en dit keer is het de eer aan de 30 jaar oude singer-songwriter uit Californië.

 

Direct wordt duidelijk dat de onderlinge synergie een hele mooie avond gaat bezorgen. Met geinende twinkelogen vertelt Devin Dawson dat hij al langere tijd contact zocht met Travis Denning, zijn buurman op de bühne, maar deze pas op zijn telefoontjes reageerde toen bleek dat ze samen in ‘Introducing Nashville’ zouden verschijnen. Denning, instemmend naar de grond knikkend, geeft Dawson daarop een ‘bro-handshake’ waarop Rachel Wammack verzucht: “There’s a lot of mens brotherhood ‘round here”. De toon is gezet, het belooft een lekker ongeremde avond te worden!

 

Alle vier de artiesten zijn onder de indruk van Amsterdam. Misschien zijn ze stiekem ook wel een beetje onder ínvloed in onze hoofdstad. Naar eigen zeggen zijn ze echter slechts in de ‘weedshop’ gewéést. Danielle Bradbery verbetert: “I guess you guys call that coffeeshop, right?” Ze is opvallend giechelig voor haar doen en merkt het zelf ook. “I’m, like, goofy right now”, spreekt ze maar alvast voor het publiek, maar we moeten vooral niet denken dat ze wat hebben gerookt. “I guess that just happens when you’re in that room, surrounded by smoke”. “Sure!” klinkt cynisch uit het publiek. Hoe dan ook, de normaal vrij gereserveerde Bradbery laat zich vanavond minder begrenzen.

 

Danielle Bradbery | Introducing Nashville

 

Zij is dan ook degene die aftrapt met haar nummer ‘Sway’. Met ogen gesloten glijden de noten uit haar keel, terwijl Wammack met haar voeten meetapt en de mannen haar ondersteunen met gitaarrifjes. Omdat de blonde Texaanse zich niet zo vertrouwd voelt met een muziekinstrument, heeft zij haar gitarist Daniel meegenomen. Hij zit een beetje in haar schaduw, maar voelt haar modulaties feilloos aan. Het geheel doet bijzonder naturel aan en dat is natuurlijk ook de grote charme van de opzet van de songwriterssessie. Wat ons bovendien opvalt, is dat de dikke rode gordijnen aan de achterkant van de bühne in combinatie met het licht wat wordt gebruikt, bij tijden soms het idee geeft alsof we ons in de Grand Ole Opry bevinden. Deze bijna heilige countrytempel in Nashville staat bekend om haar rode backdrop en is sinds jaar en dag ’s werelds bekendste countrypodium.

 

Maar de befaamde ‘wooden circle’ waar iedere country-artiest ooit wil hebben gestaan, moet deze avond worden gedeeld door vier talenten. Wanneer Bradbery na het openen van de avond haar stokje overdraagt aan Wammack, barst deze direct los in haar onvervalste zuidelijke accent. Tot haar grote verbazing hoort ze een kreet van herkenning als ze haar geboorteplaats Muscle Shoals, Alabama, noemt. Een man op de eerste rij vertelt haar er de week ervoor nog te hebben doorgebracht. Het geeft Wammack het idee dat ze toch zo ver nog niet van huis is en ze betrekt de man die háár Alabama bezocht de hele avond extra bij haar optredens.

 

7 Introducing Nashville Rachel Wammack

 

Ook de rest van het publiek krijgt een zwak voor de zangeres die zichzelf op piano ondersteunt, als ze eerlijk vertelt van de zenuwen soms haar teksten te vergeten. Doordacht plaatst ze haar mobiele telefoon op de lessenaar van de piano. “Gosh, hope the light stays on”, verontschuldigt ze zich een beetje. “Just don’t laugh if I need to tap it”. Maar dat was te vroeg gesproken. Drie zinnen in haar nummer, welke ze met een flink bold en warm stemgeluid ten gehore brengt, dooft het lichtje op de music rack. Haar drie podiumvrienden hebben het niet meer, evenals het publiek. Geheel op z’n southerns zegt ze “really?!?” en nadat ze zichzelf heeft herpakt van het lachen, begint ze opnieuw. Hoe puur en natural wil je het hebben?

 

11 Introducing Nashville Travis Denning

 

Het begint in de zaal te gonzen als Travis Denning zijn mond opentrekt. Het mag duidelijk zijn dat een deel van het vrouwelijke publiek vooral uitzag naar het moment dat hij van zich zou laten horen. Met een ‘Bass Pro Shops’ pet op zijn hoofd, bejubelt hij Nederland. “My experience in The Netherlands… well, you guys are the nicest I’ve ever been treated”. De glimlach van trots die dit bij het publiek oplevert, verandert echter al snel in een schaterlach. “We were in this particular part of Amsterdam and all these lovely women invited us in. I think they call it the Red Light District? Wow, so sweet!” spreekt hij met zelfspot. “God bless your lil’ heart, Travis”, verzucht Dawson. Ook dit ijs is gebroken.

 

Hoe jong de vier songwriters ook zijn, hun teksten zijn scherp, diep en niet in de laatste plaats voorzien van sterke synoniemen en boodschappen. Het stemgeluid van Denning is bijna overweldigend, zo rauw en puur. Terwijl hij showcased wat hij in huis heeft, laat hij zich door niets tegenhouden. Als hij in zijn gitaarspel opgaat, dan gaat zijn gezicht hier volledig in mee, net zoals bijvoorbeeld bij een John Mayer. Ook in zijn zang komt het gevoel uit het diepste van zijn ziel. Met name ‘After a few’ ontvangt een daverend applaus van het publiek, en geheel terecht.

 

Op het moment dat Denning zijn stembanden niet voor zang hoeft te gebruiken, neemt de eerdergenoemde mens brotherhood het over. Je weet als publiek nooit waar een serieuze inleiding op een nummer uiteindelijk eindigt. “The next song I’m about to play, is a southern rock n roll inspired song I wrote with some dude. He’s still got a long, long way to go…” vertelt Denning terwijl het publiek aan zijn lippen hangt. “He’s talking about me, y’all”, onderbreekt Dawson hem abrupt. “Asshole”. Je hoeft niet met de twee in de tourbus plaats te nemen om aan te voelen dat ze het prima naar hun zin hebben tijdens de shows die ze het beste samenvatten als ‘a bunch of songwriters singing out their hearts’.

 

10 Introducing Nashville Devin Dawson

 

Helaas zit het er na de avond in Amsterdam op voor Dawson. Hij keert terug naar Amerika om daar op 27 oktober in het huwelijk te treden met zijn verloofde Leah Sykes en vervolgens op tournee te gaan met Kip Moore. Maar niet voordat de 30-jarige een aantal van zijn successen heeft laten horen, waaronder ‘All on me’, ‘Dark Horse’ en uiteraard het door hem geschreven ‘God’s Country’ dat door Blake Shelton naar de bovenste regionen van de hitlijsten is gezongen. De van oorsprong Californische Dawson, die zichzelf een country music goth noemt, is enorm hot op dit moment en het zal ons niet verbazen als hij zich binnen enkele jaren tot de grotere namen mag gaan rekenen. Hij heeft de stoere uitstraling van Brantley Gilbert, maar blijft heel humble in zijn overkomen.

 

Het zittende publiek kan er geen genoeg van krijgen om kwart voor elf ’s avonds en de artiesten hebben allen nog voldoende repertoire om voor te dragen, maar de tijd zit erop. Bij het verlaten van de zaal wordt duidelijk dat vrijwel iedereen hunkert naar meer nummers en concerten van dit viertal, en dat is dan ook direct de charme van het ‘Introducing Nashville’ concept. Hoe grandioos het is om een concert van een grote gevestigde naam bij te wonen, het is minstens net zo interessant om kennis te maken met het brein achter hitnummers. Bradbery, Wammack, Denning en Dawson hebben na hun sterke introductie in het Amsterdamse Zonnehuis zonder twijfel tientallen nieuwe volgers, en niet enkel op social media. Het zal ons niets verbazen als al deze vier singer-songwriters een Melkweg of Paradiso zouden uitverkopen. De toekomst zal uitwijzen wanneer we dat mogen toetsen!

Tekst en foto’s: Gera Laurens-Hoving

Gerelateerd...

Lees ook...

30 september, 2020
/modules/mod_raxo_allmode_k2/tools/tb.php?src=%2Fmedia%2Fk2%2Fitems%2Fsrc%2F02c6ee0b9d4025a26902d55e7d1ded60.jpg&w=246&h=150&zc=1
New Country Nieuws

Tim McGraw met nieuwe versie “Something Like That”

29 september, 2020
/modules/mod_raxo_allmode_k2/tools/tb.php?src=%2Fmedia%2Fk2%2Fitems%2Fsrc%2Fdd5427ce864bb9a692d80d44f7df803c.jpg&w=246&h=150&zc=1
New Country Nieuws

Filmore met zijn album "State I’m In"

29 september, 2020
/modules/mod_raxo_allmode_k2/tools/tb.php?src=%2Fmedia%2Fk2%2Fitems%2Fsrc%2F8c4a4c31fcab370d9a46cb48b3a54fff.jpg&w=246&h=150&zc=1
New Country Nieuws

Eric Church schreef brief naar kinderen Johnny Cash

28 september, 2020
/modules/mod_raxo_allmode_k2/tools/tb.php?src=%2Fmedia%2Fk2%2Fitems%2Fsrc%2Fc69b7f6b3abe10f8eb06ff79f0fa076b.jpg&w=246&h=150&zc=1
New Country Nieuws

Kane Brown met video voor “Worldwide Beautiful”

28 september, 2020
/modules/mod_raxo_allmode_k2/tools/tb.php?src=%2Fmedia%2Fk2%2Fitems%2Fsrc%2F6ac2a38db7e43ccc05d2fd2a34214cc8.jpg&w=246&h=150&zc=1
Album Recensies

Tyler Childers - Long Violent History

­