Mijn dochter en ik volgen Home Free al meerdere jaren en hebben hen ondertussen al vijf keer live aan het werk gezien. Wanneer deze band een concert in Nederland (of België) aankondigt, is het dan ook een no-brainer voor ons. We zetten vandaag (vrijdag 25 september 2026) al vroeg (rond 14.30u) koers naar Amsterdam, want Home Free treedt er op in de Melkweg en we hebben ook tickets voor de VIP experience kunnen bemachtigen!
Het geluk is vanmiddag echter niet helemaal aan onze zijde, want de rit van Tilburg naar Amsterdam is er een van de helse soort. Daar waar je normaal gesproken na anderhalf uur jouw auto in het centrum van Amsterdam kan parkeren neemt de rit ditmaal, dankzij een afgesloten Merwedebrug en werkzaamheden op andere (snel)wegen, maar liefst drie (!) uur in beslag. Wanneer we ons melden bij de Melkweg is de Home Free VIP experience al begonnen, maar gelukkig mogen we nog naar binnen en sluiten we aan wanneer de Q&A sessie met de band net is begonnen. Na het vragenkwartiertje zingt de band voor de VIP gasten een nummer, dat niet te horen zal zijn tijdens de reguliere show, en vandaag is deze ‘VIP exclusive’ Home Free’s versie van Josh Turner’s ‘Your Man’. Daarna volgt nog de mogelijkheid om merchandise te kopen en te laten signeren en om op de foto te gaan met de band.
Om 18.15u is de VIP experience reeds afgelopen en gaan mijn dochter en ik even een hapje eten en een koffietje drinken. Rond 19.30u bevinden we ons opnieuw in de Max zaal van de Melkweg. Een halfuurtje later zal Home Free het concert op gang gaan trappen, maar wanneer ik zo rondkijk in de zaal heb ik het gevoel dat er niet superveel kaartjes zijn verkocht. Op de balkonverdieping is plaats ingeruimd voor een aantal mensen die minder goed ter been zijn, maar voor de rest van het publiek is deze verdieping gesloten en ook beneden in de zaal is het verre van vol.
Tekst: Cedric Davids / Foto’s: Marc Van Der Maas
Er wordt op de website van de Melkweg geen support act vermeld, maar om 19.45u loopt Tim Foust, een van de bandleden van Home Free, het podium op en hij vertelt het aanwezige publiek dat de opwarmer van vanavond zal verzorgd worden door een Nederlands koor. Na deze aankondiging verschijnen de leden van het koor Mixed Nuts op het podium en zij brengen drie nummers, waaronder ‘Too Much Love Will Kill You’ van Queen, ten gehore. Het koor klinkt prachtig, maar is een wel zeer verrassende support act te noemen voor een (a cappella) countryband. Maar wellicht heeft hun aanwezigheid ook iets te maken met het sea shanty (zeemansliederen) album dat Home Free vorig jaar heeft uitgebracht…
Wanneer het koor Mixed Nuts het podium weer heeft verlaten, barst om iets over 20.00u het eerste deel van Home Free’s ‘Highways & High Seas Tour’ los. En we kunnen heel zeker over een zeer stevige en knallende opening spreken, want de vijf heren vuren tijdens de eerste zes nummers de ene na de andere (country)knaller op ons af: ‘Life Is A Highway’, ‘Ring Of Fire’, ‘Elvira’, ‘Something To Talk About’, ‘Man of Constant Sorrow’ en ‘Folsom Prison Blues’.
Een aantal weken geleden had ik een interview met Rob Lundquist van Home Free (interview is ook te lezen op newcountry.nl) en daarin vertelde hij o.a. over de liefde van Home Free voor sea shanties en dat het publiek tijdens het concert in Nederland ook kennis zou maken met een aantal van deze zeemansliederen. En na de eerste zes nummers volgen inderdaad twee sea shanties (‘The Wreck of the Edmund Fitzgerald’ en ‘Skull and Bones’, een nummer dat de band een aantal jaren geleden heeft geschreven en opgenomen voor de gelijknamige videogame van computerspellengigant Ubisoft). Als afsluiter van het eerste deel van de show schakelt Home Free terug naar de countrymodus met hun versie van Alabama’s ‘I'm in a Hurry (And Don't Know Why)’.
Na een pauze van ongeveer 20 minuten verschijnt, rond 21.10u, Adam Rupp solo op het podium. Adam is een van de originele oprichters van Home Free en is de beatboxer van de band. Een ondertussen vast onderdeel van elk Home free concert is dat hij een beatbox solo weggeeft. En dat is ook vanavond weer het geval. Maar liefst 6 minuten lang demonstreert hij zijn uitmuntende talent, maar ik heb elke keer weer het gevoel dat het een gemiste kans is, want Home Free heeft ondertussen zoveel nummers opgenomen en zo’n beatbox solo gaat toch ten koste van minimaal twee full band songs.
Wanneer Adam Rupp klaar is met zijn solo, betreden ook de vier andere leden van Home Free het podium en wordt het full band concert hervat met (opnieuw) twee sea shanties. Over een aantal weken (half oktober 2026) verschijnt het nieuwe album van Home Free (het zijn erg productieve heren met een gemiddelde van 1 nieuw album per jaar) en daarop keren ze (gelukkig maar) terug naar hun country roots. Het album zal ‘90’s Country Mixtape Vol. 1’ gaan heten en vanavond krijgt het aanwezige publiek de volgende twee songs als voorproefje op het nieuwe album geserveerd: ‘My Maria’ (vooral bekend in de versie van Brooks & Dunn) en Shania Twain’s ‘No One Needs To Know’. Dat belooft weer een heerlijk album te gaan worden! Het slotnummer van het tweede deel van de show is ‘Ain't Going Down ('Til the Sun Comes Up)’ van niemand minder dan Garth Brooks, waarna de heren van Home Free het podium verlaten.
Het ‘We want more, we want more!’ klinkt luid en duidelijk vanuit de zaal en dus keert Home Free weer terug naar het podium voor een aantal encores. En wat blijkt? De encores bestaan uit drie sea shanties: ‘Northwest Passage’ (samen met het koor Mixed Nuts), ‘The Parting Glass’ en de ‘Sea Shanty Medley’ (hun grootste streaming hit tot nu toe). Stuk voor stuk prachtige, gevoelige uitvoeringen, dat zeker. En het welgemeende applaus dat ze in ontvangst mogen nemen is ook welverdiend.
Echter, voor een band die, ook dit concert weer, beweert een countryband te zijn, zou het sieren om als encore ook minimaal een countrynummer te brengen (waar was bijvoorbeeld ‘Take Me Home, Country Roads’ en/of een eerbetoon aan de onlangs overleden Dolly Parton (een eerbetoon dat Drake Milligan vorige week wel bracht tijdens zijn concert in Utrecht)?). En wanneer je pretendeert een a cappella countryband te zijn, waarom moet er dan bij het merendeel van de sea shanties een akoestische gitaar op het podium worden gebruikt? Als laatste kritische kanttekening wil ik ook nog even opmerken dat ik de Melkweg niet de meest geschikte locatie vind voor een Home Free concert. Hun muziekstijl en stemmen passen m.i. veel beter in grotere theaterzalen, zoals het Chassé Theater in Breda, in kerken of in (kerkachtige) locaties zoals Paradiso en TivoliVredenburg.
Ook al werden er vanavond, naar mijn smaak, iets te veel sea shanties en iets te weinig countrynummers gezongen, toch hebben mijn dochter en ik ons uitstekend vermaakt. Een Home Free concert is immers altijd een interessante beleving. En als afsluiter wil ik nog even de uitstekende performance van het nieuwste Home Free bandlid, Adam Bastien (de vervanger van Austin Brown), die vanavond zijn debuut beleefde op Nederlandse bodem, uitlichten. Erg sympathieke en getalenteerde entertainer en zanger. Hopelijk duurt het niet opnieuw drie jaar (hun vorige passage in Nederland was immers in TivoliVredenburg Utrecht in september 2023) voordat Home Free Nederland vereert met een nieuw bezoek.
Gezien: vrijdag25 september 2026, Melkweg Amsterdam
