Brantley Gilbert.. wat een show! Lees hieronder het verslag:

Op 11 november 2015 stond Brantley Gilbert in de Oude Zaal van de Melkweg in Amsterdam. Het optreden maakte deel uit van zijn Black Out Tour en betekende voor veel Nederlandse fans de eerste echte kennismaking met de Amerikaanse new country en southern rock artiest in een live setting in eigen land.

Vooraf was er al duidelijk veel spanning voelbaar in de zaal. Gilbert was op dat moment in de Verenigde Staten al uitgegroeid tot een grote naam binnen de new country scene, met een geluid dat stevig leunt op rock invloeden, rauwe vocalen en een directe stijl van verhalen vertellen. In Amsterdam stond hij echter nog aan het begin van zijn Europese verhaal, wat de show een extra bijzonder karakter gaf.

Zodra de lichten doofden en de band het podium betrad, werd de toon meteen gezet. Geen ingetogen start, maar een energieke explosie van gitaren en drumwerk die direct duidelijk maakte dat dit geen standaard countryavond zou worden. Het publiek reageerde enthousiast en zat er vanaf het eerste moment volledig in.

Tijdens het optreden wisselde Gilbert stevige, uptempo nummers af met meer persoonlijke momenten waarin hij het publiek toesprak. Hij vertelde over het leven onderweg, de achtergrond van zijn muziek en de betekenis achter verschillende songs. Hierdoor kreeg de show ondanks de hoge energie ook een persoonlijk randje.

Nummers als Bottoms Up, One Hell Of An Amen en Country Must Be Country Wide zorgden voor veel herkenning en meezingmomenten in de zaal. De combinatie van rockenergie en countryverhalen kwam live sterk tot uiting en gaf het optreden een bijna festivalachtige sfeer, ondanks de intieme setting van de Oude Zaal.

Wat deze avond extra bijzonder maakte, is dat het optreden later werd gezien als een van de eerste momenten waarop moderne new country echt voet aan de grond kreeg bij een breder publiek in Nederland. Gilbert liet zien dat het genre veel ruiger en dynamischer kan klinken dan het beeld dat destijds vaak bestond.

De show in Amsterdam werd uiteindelijk een intens en energiek visitekaartje van een artiest die zijn plek op Europese podia nog moest veroveren, maar die al wel liet zien dat hij die podia volledig kon domineren.